Derin bir uykunun ortasındaki Türk insanı tepki vermez diye hep dert yanarız ya!
Kim demişse iyi demiş, güzel demiş.
Elbette bu tespitin nedenleri, niçinler var.
Tarihsel gerçekler ve sınır ötesi güçlerin varlığı yok sayılamaz.

Ama...

İşte bu “ama”nın soru işaretleri ile bezenmiş olduğunu hatırlatmak isterim.
Malum, teknolojinin geliştiği bir çağdayız.
Her evde cep telefonu, televizyon, radyo, İnternet bağlantılı bilgisayarlar var.

Varsın siyasete aktif olarak sokmasınlar bizleri, sizleri.
Dışlasınlar. Varsın, yıllanmış, saçları beyazlamışlar yapsın siyaseti...
Bu durum uykuya dalmış bir toplum için sağlam bir gerekçe oluşturmamalı.

Neredeyse herkesin üyesi olduğu twitter, facebook gibi paylaşım sitelerindeki uyuşukluk ve vurdumduymazlığı kim açıklayabilir? Sosyal paylaşım sitelerine girip ülke sorunlarına kafa yormanızı engelleyen kim?

Ülke sorunlarına duyarsız davranmaktaki bu ısrar bir ülkenin emperyalistlerce oyuncak gibi oynanmasını sağlıyor. Ne zaman göreceğiz bunu.

Aslında istendiği zaman organize olunabiliyor. Filistin meselesi ile gördük bunu. Birkaç saat içinde meydanlarda buldular kendilerini.

Fakat ülkenin bütünlüğü, laik hayat, egemenlik, hukuksal ve ahlaksal problemler...
Tecavüzler, hırsızlıklar, yönetimsel şaşkınlıkları görmezden geliyoruz.

Oturduğumuz yerden bile eleştiri yapamıyoruz, karşı fikri okumuyoruz, dinlemiyoruz.
Doğrular ile yanlışlar salata gibi karışmış.

Bu derin uykudan nasıl uyanırız bilemiyorum.

Hiç biri için kamuoyu oluşturamıyoruz.
Sebebini kendimizi de bulmuyoruz nedense!

Burnumuzdan kıl aldırmıyoruz.

"Tek suçlu emperyalizm."
Diyerek sıyrılıyoruz kabahatten.
Böyle kandırılıyoruz belki de.

Dünya'nın ilk çocuk bayramının sahibi olmakla övünen ülkemizde bugüne kadar ki, çocuk taciz ve istismarlının önü alınamamışken 23 Nisan arifesinde, 21 Nisan Çarşamba günü bir anda ajanslara düşen haberler ile insanlığın bittiği nokta servis edildi tüm Türkiye’ye.

Siirt’te bir ilköğretim okulunda meydana gelen olayda iddiaya göre şehrin ileri gelenlerinin de adının karıştığı bir tecavüz davası basına yansıdı. Neredeyse bir yıldır gizlilik içinde yürütülüyormuş!

Yaklaşık 100 kişi sorgulanmış... Kaçı ne ceza alır bilemiyorum. Ama neresinden bakarsanız bakın utanç duyulması gereken bir olaydı bu. Koca koca adamlar(!) körpecik çocuklara tecavüz ediyorlar, üstelik sırayla, tehditle. Ve koca bir sır gibi saklanmış olay...

Gazetelere yansıyan haberlere göre önemli olan Siirt adının bu kötü olayla duyulmamasıymış... Vicdansızlık, ahlaksızlıktan utanmıyorlar da kentin adı çıkacak diye korkuyorlarmış. İnsanlığın yerlerde gezmesinden utanmıyorlar ama şehrin onurunu düşünüyorlar. İnsan ister istemez...

Siirt'te yaşanan korkunç taciz, tecavüz olayı basına yansıdıktan sonra, birçoğumuz çocuk istismarının bu ülkenin vahim bir sorunu olduğunu yeni fark etti.  Oysa her gün günlük gazetelerin vazgeçilmez olayı gibi her gün karşımızda!

Bu haber gazetelere yansıdıktan sonra özellikle twitter’da önemli bir duyarlılık hareketi başladı. Sadece ünlü bir şarkıcı değil, duyarlılık sahibi gerçek bir sanatçı Sibel Alaş öncülüğünde, Emre Ekinci yönetiminde ve Sosyolog Mustafa Üstündağ, Ceren Candemir ve Yazar Çisel Onat gibi sorumluluk ve duyarlılık sahibi insanların emek verdiği bir internet sitesi kuruldu.

Siteye gelen yorumlar bir dosya eşliğinde ilgili kişi, kurum ve kuruluşlara verilecek. Yorumlarla birlikte belki bu ülkede bir ahlaki uyanış başlatılacak. Kim bilir? Bu açıdan www.tepkisizkalma.com 'a yapacağınız yorum sıradan bir haber yorumu olarak kalmayacak. Bu ülkeye çocuk istismarını, taciz ve tecavüzünü engelleyen kanun koyucuya dilekçe niteliği taşıyacak.

Lütfen siz de tepkisiz kalmayın.

Twitter’da çocuk istismarına yönelik başlayan bilinç bu kadarla sınırlı kalmadı. Tüm taciz, tecavüz ve çocuk istismarına yönelik duyarlı twitter kullanıcıları tarafından kısa bir şiir gönderildi ve birbirini görmeyen, ne yazdığını bilmedikleri şiirlerin bir araya getirilmesi ile “dokunma bana” isimli şiir ortaya çıktı.

Bu şiiri http://yolagiden.blogspot.com/ adresinden okuyabilir ve çevrenize okutabilirsiniz.